مهر خوبان

یادداشت های فتحی

مهر خوبان

یادداشت های فتحی

مهر خوبان
کانال این وبلاگ

پربیننده ترین مطالب
  • ۲۸۰۸۵ نمایش
  • ۱۵۵۴۴ نمایش
  • ۱۴۷۵۴ نمایش
  • ۳۷۷۵ نمایش
  • ۲۳۰۵ نمایش
  • ۱۸۱۶ نمایش
  • ۱۷۲۱ نمایش
  • ۱۷۶۵ نمایش
  • ۱۴۴۹ نمایش
  • آخرین نظرات

    ۹ مطلب با موضوع «امام حسین (ع)» ثبت شده است

    ۱۴ آبان ۹۲

    باز محرم رسید

  • ۱۰۹۹ نمایش
  • السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک

    با عرض تسلیت ایام شهادت سالار شهیدان تعدادی از صفحات شامل شعر و نوحه های مناسب این ایام تقدیم می شود

    امیدوارم خدای متعال به همه شرکت کنندگان و خدمتگزاران و بانیان مجالس امام حسین علیه السلام ، خصوصا ذاکران و مداحان عزیز، اجر عظیم عنایت بفرماید

    غزل مرثیه های دهه اول محرم 92- شاعرآقای یاسر مسافر

    نوحه های دهه اول محرم 1392سبک 1- شاعرآقای محمودقاسمی

    نوحه های دهه اول محرم 1392 سبک 2 - شاعرآقای محمودقاسمی

     زمزمه ( نوحه) مراسم مشکی پوشان شاعر آقای محمود قاسمی

    غزل و زمزمه امام زمان ( عج) شاعرآقای محمودقاسمی

    زمزمه امام زمان ( عج )- گوشه شهابی شاعرآقای محمودقاسمی

    زمزمه برای مراسم شیر خوارگان شاعرآقای محمودقاسمی

    شور پایانی شاعرآقای محمودقاسمی

    شور شهدا – محرم 92 شاعرآقای محمودقاسمی

    نوحه و سبک دهه اول محرم – شاعر آقای یوسف رحیمی

    زمزمه و سبک دهه اول محرم – شاعر آقای یوسف رحیمی

    نوحه و سبک دهه اول محرم- شاعر آقای امیر عباسی

    نوحه و سبک دهه اول - شاعر آقای امیر عباسی

    زمزمه - واحد وسبک دهه اول محرم - شاعر آقای امیر عباسی

    شور وسبک دهه اول محرم - شاعر آقای ایمان غلامی

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ آبان ۹۲ ، ۱۴:۲۳
    فتحی
    ۲۱ خرداد ۹۲

    ولادت ارباب

  • ۹۱۵ نمایش
  • السلام علی الحسین

    میلاد حضرت امام حسین  علیه السلام را به همه شیعیان ، عاشقان و دوستداران آن بزرگوار تبریک می گویم

     

     

    به کسی کار ندارم که بهشتم لیلی است

    بت بتخانه ورهبان کنشتم لیلی است

    خاک من خاک جنون است وسرشتم لیلی است

    هرچه درمکتب استاد نوشتم لیلی است

    جز به این حرف ندارد قلم من میلی

    دفترم پرشده ازلیلی لیلی لیلی

     

    می نویسم لیلی تا که بخوانیم حسین

    تا جنون رابه نهایت برسانیم حسین

    آنکه بی او نفسی هم نتوانیم حسین

    وقت یک ذکرهمه هم ضربانیم :حسین

    اوهمان است که هروقت از او می خوانم

    ازدل عرش خدافاطمه گوید جانم

     

    گر چه در عشق فقط لاف زدن را بلدیم

    گر چه چندیست که بی روح تر از هر جسدیم

    گر چه در خوب ترین حالت مان نیز بدیم

    جز در خانه ی ارباب دری را نزدیم

    از ازل حلقه به گوش در این خانه شدیم

    سجده ی شکر بر اریم که دیوانه شدیم

     

    از همان روز که حُسنش ز تجلّی دم زد

    از همان دم که دمش طعنه به جام جم زد

    از همان لحظه که مهرش به دلم پرچم زد

    عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

    گفت من عشقم ومجنون حسین بن علی

    در رگم نیست به جز خون حسین بن علی

     

    آسمان با تپش ماه تماشا دارد

    قطره دریا که شود جلوه ی زیبا دارد

    خاک یک دشت فقط تربت اعلا دارد

    عشق با نام حسین است که معنی دارد

    تا خدا هست وجهان هست وزمان هست وزمین

    نمک  سفره ایجاد حسین است  همین

     

    لبم ازهرچه به جزنام امامم خاموش

    آتش عشق نشدیک دم از این دم خاموش

    گرچه یک لحظه نبوداست به عالم خاموش

    ازقدومش شده یک روز جهنم خاموش

    درامالی خودش شیخ صدوق آورده است

    روز میلادحسین اتش دوزخ سرداست

     

    شب شوراست که شیرین وغزلخوان شده ام

    خیس از بارش احسان فراوان شده ام

    جان رها کرده و دل بسته ی جانان شده ام

    مست جام رجب و تشنه ی شعبان شده ام

    که شب سوم این ماه حبیب آمده است

    باز از باغ خدا نفحه ی سیب آمده است

     

    او همان است که احسان قدیمش خوانند

    صاحب جام بلایای عظیمش خوانند

    در مدینه همه قرآن کریمش خوانند

    پنجمین دشمن شیطان رجیمش خوانند

    از ازل تا به ابد خلق خدا می دانند

    ما همه بنده و این قوم خداوندانند

     

    درپناهش همه هستندمهیمن هاهم 

    متوسل به نگاهش شده ضامن هاهم

    نه فقط عالم ربانی کاهن هاهم

    وقت آن است که گویند موذن هاهم

    وقت شرعی اذان برسرگلدسته  ماه

    اشهدان حسین بن علی ثارالله

     

    غم عشق است که آتش زده بر بنیادم

    تا که در راه محبت بدهد بر بادم

    من ملک بودم و فردوس... نه آمد یادم

    که من از روز ازل اهل حسین آبادم

    منم آن رود که جز جانب دریا نروم

    بر دری غیر در خانه ی مولا نروم

     

    ما که بر ساحت این عشق ارادت داریم

    ما که انگیزه ی بر گشت به فطرت داریم

    یک نفس تا به خدا بُعد مسافت داریم

    باز هم در سرمان شور زیارت داریم

    هرکه دارد سر همراهی ما بسم الله

    هر که دارد هوس کرب بلا بسم الله

     

    کربلا گفتم و دیدم جگرم می سوزد

    آسمان دود زمین در نظرم می سوزد

    گوییا معجر بانوی حرم می سوزد

    دختری داد زد ای عمه سرم می سوزد

    جان خورشیدازاین واقعه برلب برسد

    هیچ کس نیست به داد دل زینب برسد  

    محسن عرب خالقی

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ خرداد ۹۲ ، ۱۹:۴۷
    فتحی
    ۲۱ آبان ۹۱

    سلام بر محرم

  • ۱۰۰۳ نمایش
  • سلام بر محرم

    شمیم عاطفه در کوچه ها رها شده است

    دوباره هر شب من رنگ کربلا شده است

    وزیده در همه جا عطر سیب حضرت عشق

    قسم به ساحت گریه قسم به ساحت عشق

    دوباره شوق حرم تا خدا دلم را برد

    به عرش روشن کرب و بلا دلم را برد

    دوباره ماه محرم، رسیده ماه عزا

    غروب غربت جانکاه سیدالشهدا

    صدا صدای قدیمی طبل و زنجیر است

    فضا فضای صمیمی ولی چه دلگیر است

    خروش ناله‌ی حیّ علی العزا در راه

    دوباره قافله‌ی روضه های ثارالله

    برات گریه دوباره به چشممان دادند

    به ما حسینیه‌ی‌ گریه را نشان دادند

    حسینیه است؟ نه، خیمه؟ نه، کربلا اینجاست

    مزار خون خدا فی قلوب من والاست

    ***************

    محرم آمده آقا صدایمان کردی

    برای عرض ارادت، جدایمان کردی

    لیاقتی بده تا روضه خوان تو باشم

    عنایتی که فقط در امان تو باشم

    بگیر دست مرا وقت خسته حالی ها

    پری بده به دلم در شکسته بالی ها

    مرا به غربت بی انتهای خود بردی

    شبی که گوشه‌ی‌ صحن و سرای خود بردی

    هنوز ندبه‌ی غم در رواق تو جاری است

    هنوز داغ عطش بین باغ تو جاری است

    ***************

    صدای مرثیه‌ی آب آب می آید

    صدای گریه‌ی‌ طفل رباب می آید

    هنوز علقمه لب تشنه‌ی لب سقاست

    هنوز چشم حرم در مصیبتش دریاست

    امید اهل حرم می رود به قربانگاه

    و یا به سوی منا می رود ذبیح الله

    شکسته قلب حرم، یا مجیب می گوید

    نگاه خسته ای أین الحبیب می گوید

    از آسمان و زمین تیر و دشنه می بارد

    ز هر کرانه فقط تیغ تشنه می بارد

    صدای ناله‌ی أمن یجیب می آید

    صدای روضه‌ی‌ شیب الخضیب می آید

    خمیده خواهری انگار می رود از حال

    گمان کنم که رسیده حوالی گودال

    میان هلهله‌ی بی امان چه می بیند؟

    میان نیزه و تیر و سنان چه می بیند؟

    "نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت

    نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت

    هوا ز باد مخالف چو قیرگون گردید

    عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

    بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد

    اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد"

    ( یوسف رحیمی)

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ آبان ۹۱ ، ۱۵:۵۲
    فتحی

     

    وصیت نامه امام حسین (علیه السلام)

    به برادرشان محمد بن حنفیه

    بسم الله الرحمن الرحیم

    هذا ما اوصى به الحسین بن على بن ابیطالب الى اخیه محمد المعروف بابن الحنفیة

    ان الحسین یشهد ان لا اله الا هو وحده لا شریک له و ان محمدا (صلى الله علیه و آله و سلم) عبده و رسوله، جاء بالحق من عند الحق و ان الجنة و النار حق، و ان الساعة اتیة لا ریب فیها و ان الله یبعث من فى القبور، و انى لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و انما خرجت لطلب الاصلاح فى امة جدى، ارید ان آمر بالمعروف و انهى عن المنکر و اسیر بسیرة جدى و ابى على بن ابى طالب، فمن قبلنى بقبول الحق، فالحق اولى (فالله اولى) بالحق و من رد على هذا اصبر حتى یقضى الله بینى و بین القوم بالحق و هو خیر الحاکمین، و هذه وصیتى یا اخى الیک و ما توفیقى الا بالله علیه توکلت و الیه انیب.

    این وصیتى است که حسین بن على به برادر خود محمد که معروف به ابن حنفیه است فرماید:

    حسین گواهى مى‏دهد که خداى تعالى یکى است و او را شریکى نمى‏باشد و محمد (صلى الله علیه و آله و سلم) بنده و فرستاده خداست، از جانب حضرت حق تبارک و تعالى حق را آورده است.

    شهادت مى‏دهد بهشت و دوزخ حق بوده و قیامت بدون هیچ تردیدى خواهد آمد و حق جل و على مردگان در قبور را زنده نموده و از گورها بیرون مى‏آورد.

    و گواهى مى‏دهم که از مدینه به قصد فساد و تکبرى و داعیه سلطنت بیرون نیامدم بلکه براى اصلاح در میان امت جدم آهنگ خروج کردم که امر به معروف و نهى از منکر نمایم و به سیرت پسندیده جد خود احمد مختار و پدر گرامیم حیدر کرار رفتار نمایم.

    پس هر که قول مرا که حق محض است قبول کند بارى تعالى اولى و سزاوارتر است به اینکه حق را از او بپذیرد و آنکس که سرباز زند و بر من رد کند صبر کنم تا خداوند حکم فرماید.
    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آذر ۹۰ ، ۱۰:۳۰
    فتحی
    ۱۳ بهمن ۸۸

    حسین جان

  • ۸۳۶ نمایش
  •  حسین جان

     ای سلیمان وجود مورچه ای ناچیز ران ملخی را برایت هدیه آورده  

    یَا أَیُّهَا الْعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَیْنَآ إِنَّ اللّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقِینَ

    امید لطف
    غم عشقت به دل دارم حسین جان
    زهجران تو بیمارم حسین جان
    زشوق وصل رویت هر شب و روز
    به لب نام تورا دارم حسین جان

    بود نام تو شیرین تر زشکر
    همی ذکرت شده کارم حسین جان
    تویی آرام جان و قلب عاشق
    تویی آگه زاسرارم حسین جان

    تهی دستم  ،  فقیرم ،  ناتوانم
    گنه کارم ، گنه کارم، حسین جان
    بسوزان جان و دل را در عزایت
    زدیده اشک غم بارم حسین جان

    اگرچه روسیاهم از گناهان
    ولی حب تورا دارم حسین جان
    به روز حشر  و در میزان اعمال
    به راهت دیدة زارم حسین جان

    مکن نومیدم از فیض شفاعت
    امید لطف تودارم حسین جان
                                                            
    «عارف»


    شفای جان
    تو بردرد دلها دوایی حسین جان
    مرض های جان را شفایی حسین جان
    تویی رمز عشق و تویی جان هستی
    تومحبوب خلق و خدایی حسین جان

    تویی خون حق در رگ و جان هستی
    تو فرزند خون خدایی حسین جان
    به قلبم نظرکن  مریض گناهم
    بده جان و دل را  صفایی حسین جان

    قیامت چه آید کتابم  به دستت
    مبادا که خوارم  نمایی حسین جان
    به میزان و   هنگام  تبلی السرائر
    به جز تو ندارم رجایی  حسین جان

    اگر حق در آنجا  نبندد  زبانم
    به فریاد گویم کجایی حسین جان
                                                           «عارف»

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ بهمن ۸۸ ، ۲۳:۳۵
    فتحی
    ۱۱ بهمن ۸۸

    محرم نامه

  • ۱۰۱۲ نمایش
  •   محرم نامه



    کعبه را بگذار رو کن سوی یار
    حائل است این خانه بنگر روی یار 
    رو به سوی قبله عشاق کن    
    شوق را دروصل او مشتاق کن

    کاروان عشق آنک سر رسید
    عارفی سر تا به پا محشر رسید
    جمله زیبا رخان در هلهله
    ماه در خجلت شد از این قافله

    خیمه معراج را بر پا ببین
    باز سبحان الذی اسری ببین
    مسجد الا قصی نه، اینجا کربلاست
    این تماشا خانه قالوا بلی است

    این منای ذبح اسماعیل نیست
    قوس ادنی مسکن جبریل نیست
    نی زبان اینجا توانا بر سخن
    نی قلم اینجا چراغ انجمن

    این زمین کربلا یا محشر است !؟
    این ظهورستان عشق داور است !
    هر که این می خانه آمد مست شد
    وآن دگر سر مست شد، بی دست شد

    دست وسر دیگر حجاب ساقی است
    ساقی اینجا تشنه تر از باقی است
    ای ملائک چشم خود را وا کنید
    طفل دردی نوش را معنا کنید

    کودک اینجا اگر نابالغ است
    رهبر نام آوران عاشق است
    تشنگی اینجا برای آب نیست
    گاه وصل آمد، کسی را تاب نیست

    این که جان تقدیم جانان می کند
    عرشیان را مات و حیران می کند
    رمز انی اعلم اینجا بر ملاست
    این حسین آباد عرش کبریاست 

     ای ملائک سجده بر آدم کنید
    دیگر این چون  وچراها کم کنید
    این محرم نامه را امضا دهید
    جام را بر ساقی جان ها دهید

    در نوا با تعزیه داران شوید
    انجمن های قلم گریان شوید
    این محرم نامه خونین نامه شد
    کربلا ورد زبان خامه شد

    از محرم عشق جوشان می شود
    رود غیرتها خروشان می شود
    از محرم دل جلا پیدا کند
    تکیه بر پیدا و ناپیدا کند

    پیر ما در کربلا پیرانه شد
    با محرم فاضل و فرزانه شد
    پیر ما می گفت مکتب کربلاست
    داستان کربلا در روضه هاست

    کربلا را خون عاشق بیمه کرد
    خون مگر شمشیرها را نیمه کرد!
    این سیاهی ها که بر دیوارها است
    رمز استمرار در پیکارها است

    این سیه پوشان گریان وغمین
    نوحه خوانان شقایق زاردین
    از فرات آب عطشان آمدند
    مست و سیراب از می جان آمدند

    این محرم نامه ها احیا گرند
    نوحه ها بیداد را رسوا گرند
    سینه زن ها محو عترت می شوند
    غرق دریای محبت می شوند

    این محرم ها بسیجی پرور است
    هر نم اشکی شهیدی دیگر است
    شاهد ما خاکریز عاشقان
    کربلایی های بی نام و نشان

    نینوائی زادگان جبهه ها
    راویان قصه قالوا بلی
    وه که عشق اینجا عجب زیباستی! 
    قصه جف القلم اینجاستی!
         « عارف »

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ بهمن ۸۸ ، ۲۳:۴۳
    فتحی
    ۱۰ بهمن ۸۸

    رقیه و بابا

  • ۱۱۴۵ نمایش
  •   رقیه و بابا

    بابای خوبم   بابا حسینم ، بابای مهربونم  چقدر دلم برات تنگ شده! آخه خیلی وقته ندیدمت.
    چه کار خوبی کردی که اومدی .  خوب شد که به ما سر زدی، بابا کجا رفته بودی ؟ چقدر دیر اومدی . آخه من هروقت از عمه می پرسیدم بابا کجاست می گفت بابات رفته سفر.

     بابا اینقدر برات حرف دارم !! ولی باباجونم! اینطورکه تو اومدی من حرفام یادم رفت !  چرا با سرت اومدی ؟ پس بدنت کجاست؟ بابا جون کی رگ های گردنت رو بریده ؟ کی صورتت رو خونی کرده ؟  باباجونم  نکنه از چوب یزید لبهات خونی شده ؟ آخه من دیدم که با چوب به لبهات می زد . خیلی غصه خوردم ولی عمه زینب بیشتر گریه کرد .  بابا جون تو که همیشه می گفتی هرکس قرآن بخونه هدیه بهش میدن؟ پس چرا وقتی قرآن خوندی با چوب زدت ؟ اینقدر قرآن خوندنت رو دوست دارم بابا ! یه بار دیگه قرآن تو رو شنیدم صدات از روی نیزه می اومد. اون بارهم عمه خیلی گریه کرد بابا !

    بابا حسین ! صورتم ،بدنم ،  پاهام درد می کنه . آخه زیاد دویدم ! خیلی به من سیلی زدن ! هر وقت من می گفتم بابا !، منو می زدن! اسم شما که بهترین اسمه ! شما بهترین آدم هستی !چرا اینها منو می زدن ؟
    بابا جون یک شب توی راه سوارشتر بودم ، داشتم اسم تو رومی بردم- آخه دلم برات تنگ شده بود - اون مرد منو از شتر انداخت روی زمین . چند بار گفت : اسکتی یا بنت الحسین ! اسکتی یا بنت الخارجی ! وقتی من ساکت نشدم، کتکم زد،اما من بازم اسم تو رو می گفتم ، آخرش اون خیلی ناراحت شد منواز بالای شتر انداخت روی زمین ! خیلی بدنم درد گرفت . من پا برهنه بودم ، دویدم پیش عمه ! پاهام روی زمین زخم شد ! آخه زمین پراز خار بود! پیش عمه که رسیدم گفتم  : عمه جون مگه ما بچه های پیغمبر نیستیم ؟ مگه مادر ما حضرت فاطمه نیست ؟ عمه انگار می دونست من چی میخوام بگم . منو بغل کرد و با گریه گفت چرا عزیزم  همین طوره.
     بابا جون بیشتر از همه ما عمه اذیت شد! چون بیشتر وقتا که می خواستند ما رو بزنن  ، عمه خودشو سپر می کرد و تازیانه ها به بدنش می خورد.    بابا اصلا عمه خیلی خوبه! حتی از مادر هم برا ما مهربون تر بود!

    میدونی بابا تو که نبودی  ، عمو عباس هم نبود ، داداش اکبر ، پسر عموها ، . . اصلا اون همه مرد که موقع رفتن به کربلا با ما بودن هیچ کدوم موقع برگشتن نبودند! فقط داداش سجادم بود که اون هم مریض شده بود و احتیاج به مراقبت داشت ، تازه عمه به اون هم باید رسیدگی می کرد .

    بابا جون آخرین بارکه تو رو دیدم ،خداحافظی کردی و رفتی میدون! اونوقت خیلی تشنه بودی! آخه چند روزآب نخورده بودی ! بابا بعد از اون من هر جا آب دیدم یاد تو بودم.
    بابا جون برا همین لبهات اینطور خشک شده؟ قربون لبای خشکت برم بابا!  دوست داشتم وقتی میایی،  منو بغل کنی، نوازش کنی .  . . . ولی انگار من باید تو رو بغل کنم. . .
    اما بابا جون این دفعه  دیگه ازت جدا نیمشم! اگه عمه هم بخواد منو جدا کنه نمیذارم بری! باید منم با خودت ببری. . . بابا جون منو با خودت ببر  . . . منو ببر بابا حسین... بابا جون بابا . . .جون . . با. . با . . با

    انا لله و انا الیه راجعون

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ بهمن ۸۸ ، ۲۰:۳۰
    فتحی
    ۲۱ اسفند ۸۴

    خورشید بر نیزه

  • ۱۰۶۴ نمایش
  • خورشید بر نیزه

    از استاد علی معلم ‌دامغانی

    روزی که در جام شفق مل کرد خورش
    بر خشک چوب نیزه‌ها گل کرد خورشید
    شید و شفق را چون صدف در آب دیدم
    خورشید را بر نیزه گوئی خواب دیدم
    خورشید را بر نیزه؟ آری این‌چنین است
    خورشید را بر نیزه دیدن سهمگین است
    بر صخره از سیب ز نخ بر می‌توان دید
    خورشید را بر نیزه کم‌تر می‌توان دید

    در جام  من می بیش‌تر کن ساقی امشب
    با من مدارا بیش‌تر کن ساقی امشب
    بر آبخورد آخر مقدم تشنگانند
    می ده حریفانم صبوری می‌توانند
    این تازه رویان کهنه رندان زمینند
    با ناشکیبایان صبوری را قرینند
    من صحبت شب تا سحوری کی توانم
    من زخم دارم من صبوری کی توانم
    تسکین ظلمت شهر کوران را مبارک
    ساقی سلامت این صبوران را مبارک

    من زخم‌های کهنه دارم بی‌شکیبم
    من گر چه این‌جا آشیان دارم غریبم
    من با صبوری کینه‌ی دیرینه دارم
    من زخم داغ آدم اندر سینه دارم
    من زخم‌دار تیغ قابیلم برادر
    میراث‌خوار رنج ِ هابیلم برادر
    یوسف مرا فرزند مادر بود در چاه
    یحیی! مرا یحیی برادر بود در چاه
    از نیل با موسی بیابانگرد بودم
    بر دار با عیسی شریک درد بودم

    من با محمد از یتیمی عهد کردم
    با عاشقی میثاق خون در مهد کردم
    بر ثور شب با عنکبوتان می‌تنیدم
    در چاه کوفه وای حیدر می‌شنیدم
    بر ریگ صحرا با اباذر پویه کردم
    عمار وش چون ابر و دریا مویه کردم
    تاوان مستی هم‌چو اشتر باز راندم
    با میثم از معراج دار آواز خواندم

    من تلخی صبر خدا در جام دارم
    صفرای رنج مجتبی در کام دارم
    من زخم خوردم صبر کردم دیر کردم
    من با حسین از کربلا شبگیر کردم
    آن روز در جام شفق مل کرد خورشید
    بر خشک چوب نیزه‌ها گل کرد خورشید
    فریادهای خسته سر بر اوج می‌زد
    وادی به وادی خون پاکان موج می‌زد

    بی درد مردم، ما خدا ، بی درد مردم
    نامرد مردم ، ما خدا ، نامرد
    از پا حسین افتاد و ما بر پای بودیم
    زینب اسیری رفت و ما برجای بودیم
    از دست ما بر ریگ صحرا نطع کردند
    دست علم‌دار خدا را قطع کردند
    نوباوه‌گان مصطفی را سر بریدند
    مرغان بستان خدا را سر بریدند
    در بر گ ریز باغ زهرا برگ کردیم
    زنجیر خائیدیم و صبر مرگ کردیم
    چون بیوه‌گان ننگ سلامت ماند بر ما
    تاوان این خون تا قیامت ماند بر ما
    **************

    روزی که در جام شفق مل کرد خورشید
    بر خشک چوب نیزه‌ها گل کرد خورشید

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ اسفند ۸۴ ، ۱۸:۵۵
    فتحی
    ۲۸ بهمن ۸۴

    آیه های کربلایی

  • ۸۲۶ نمایش
  • آیه های کربلایی

    پیامبر اکرم ( صلی الله علیه وآله و سلم )  برای تضمین سعادت امت دو یادگار سنگین و ارزشمند از خود به یادگار گذاشت که کتاب خدا و اهلبیت عصمت ( علیهم السلام ) بوده است . واین دویادگار تا قیامت از هم جدا نمی شوند. و هرگاه فرد و یا جامعه ای یکی از آن دو را رها کند ، به گمراهی دچار می شود.
    در آموزه های دیگری که از معصومین ( علیهم السلام ) رسیده است ، به مردم سفارش شده که قرآن برای شما سخن نمی گوید وتفسیر آیات الهی را نخواهید دریافت مگر اینکه از ما بگیرید . که معانی و تفسیر ثقل اکبر فقط از ثقل دیگر ساخته است ولا غیر.
    از مطالعه در زندگی اهلبیت ( علیهم السلام ) به دست می آید که مسلمانان در هر زمینه و موضوعی که نیاز به راهنمایی داشتند و مسئله ای برایشان مطرح بود ، مرجع قابل اعتماد و معصومانه برای بیان و توضیح مسئله و پاسخ گویی به مسائل مردم تنها اهلبیت و امامان معصوم ( علیهم السلام ) بودند .و در حدود دویست و پنجاه سال پس از پیامبر اکرم ( صلی الله علیه وآله و سلم ) ، قول و فعل و تقریر و در واقع سنت معصومین ( علیهم السلام ) جامعه انسانی را از نور و روشنی و هدایت برخوردار می نمود .

    حضرت ابا عبدالله الحسین ( علیه السلام ) نیز که لحظه لحظه زندگی سراسر نور او به اراده پروردگار از رجس و پلیدی و گمراهی مبرا بود ، همه سخن و عمل و تصمیم ایشان آمیخته با قرآن و هماهنگ با کتاب خدا بود. و به حق او خود قرآن مجسم و قرآن ناطق بود .
    بنا براین نهضت مقدس کربلا که زیبا ترین حماسه عشق و عرفان و بندگی حق است ، به یقین بهترین و کاملترین تفسیر و بیان برای آیات نورانی قرآن و کلام پروردگار است .
    اما علاوه بر اعمال و رفتار، و تصمیم و اقدام آن سرور عاشقان که مطابق و مفسر قرآن است ، آن بزرگوار در مراحل و مقاطع متعددی از قیام کربلا  آیات قرآن را برای مخاطبان تلاوت فرموده اند که این موارد درخشندگی و حلاوت خاصی دارد . در این یادداشت برخی موارد که از ایشان نقل شده است تقدیم عاشقان قرآن و عترت می کنیم :

     

    (1) هنگام خروج از مکه زمانی که کاروان حسینی حج را نیمه تمام گذاشت و به سوی کوفه حرکت نمود، از طرف فرماندار مکه کسانی آمدند و به امام ( علیه السلام ) گفتند آیا از خدا نمی ترسی که در بین امت پیامبر تفرقه می اندازی؟
    امام ( علیه السلام ) این آیه را تلاوت کرد:
    « لی عملی و لکم عملکم انتم بریئون مما اعمل و انا بریء مما تعملون- یونس/41» عمل من از آن من است و عمل شما از آن شما؛ شما از آنچه من انجام می دهم بیزارید و من از آنچه شما می کنید بیزارم. ( ابی مخنف – 277 )
    (2)  در یکی از منازل قبل از رسیدن به کربلا ،  افرادی به کاروان امام برخورد کردند که از کوفه می آمدند. امام ( علیه السلام ) از آن ها اوضاع کوفه را جویا شد. در پاسخ گفتند که حضرت مسلم و هانی به شهادت رسیدند و پیکر آن ها را در کوچه و بازار به این سو و آن سو می کشیدند. 
     ابا عبد الله ( علیه السلام ) آیه استرجاع را تلاوت فرمود:
    «انا لله و انا الیه راجعون-بقره/56».  ( ابی مخنف – 234 ، منتهی الآمال – 381)
    ( 3)
     وقتی سپاه کوفه به فرماندهی حر با امام ( علیه السلام ) برخورد کردند و جلوی ایشان را گرفتند، پس از مذاکراتی قرار شداز راهی بروند که به سوی کوفه یا مدینه نباشد. در ادامه راه امام ( علیه السلام ) برای یاران خود وسپاه حر خطبه ای بیان کرد که با این عبارات شروع شد :  ایها الناس إن رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم ) قال : من رأی سلطانا جائرا  . . . . در این خطبه امام ( علیه السلام ) نکات بسیار مهمی را بیان کرد و ازجمله خود را معرفی نمود ، مردم را نصیحت کرد ، و یادآوری نمود که شما نامه نوشتید و مرا دعوت کردید ، و اکنون این عهد شکنی شما بی سابقه نیست . شما با پدرم و برادرم و مسلم نیز چنین کردید . . . . و در ادامه این آیه را تلاوت نمود: « و من نکث فإنما ینکث علی نفسه –فتح/10 » هرکس پیمان شکنی کند درواقع به زیان خودش پیمان شکنی کرده . ( ابی مخنف – 244 )
    (4) 
     به امام ( علیه السلام ) خبر دادند که قیس ابن مسهر صیداوی به شهادت رسیده ، و گفتند که عبید الله از قیس خواست بر فراز بام رفته و بر پدرت علی ( علیه السلام ) ناسزا بگوید. اما قیس به پدرت درود گفت و به ابن زیاد و پدرش لعنت فرستاد ومردم را از آمدن شما آگاه کرد و . . . سپس به فرمان ابن زیاد قیس را از بالای بام به پایین انداختند و سرش را از پیکر جدا کردند .
     از شنیدن این خبر امام ( علیه السلام ) چشمان مبارکش پر از اشک شد و این آیه را تلاوت فرمود: « فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلااحزاب / 23 » برخی پیمان خود را به آخر رساندند وبه شهادت رسیدند وبعضی درانتظارند و هیچ تغییری در پیمان خود ندادند . ( ابی مخنف – 248 ، منتهی الآمال – 379 )
    (5)  در بین را که امام ( علیه السلام ) برمرکب سوار بود ، لحظاتی به خواب رفت و بیدارشد ، و این آیه را تلاوت فرمود :
    « انا لله و انا الیه راجعون ، والحمد لله رب العالمین » و این عبارات را دو سه بار تکرار کرد . فرزندش علی اکبر ( علیه السلام ) عرض کرد پدرجان فدایت شوم چرا جملات استرجاع را فرمودی؟ امام ( علیه السلام ) فرمود : علی جان در خواب کسی را دیدم که می گفت این کاروان به سوی قربانگاه می رود و مرگ نیز به دنبال آنان روان است . علی اکبرگفت : پدر جان آیا ما بر حق نیستیم ؟ امام فرمود : چرا به خدا سوگند ما بر حق هستیم . و علی گفت « اذا لا نبالی بالموت ، نموت محقین » در این صورت از مرگ هراسی نداریم ، می میریم در حالی که بر حق هستیم »  (ابی مخنف – 252 ، منتهی الآمال – 387 )
    (6 )
     روز تا سوعا سپاه ابن سعد قصد داشت جنگ را شروع کند ، امام حسین ( علیه السلام ) به حضرت ابالفضل ( علیه السلام ) فرمود «إن استطعت أن تصرفهم عنا فی هذاالیوم فافعل ، لعلنا نصلی لربنا فی هذه اللیله، فإنه یعلم أنی احب الصلاة له و تلاوت کتابه » با آنها صحبت کن وجنگ را تا فردا به تاخیر بینداز ، به این امید که دراین آخرین شب به پیشگاه پروردگار نماز بگذاریم ، و آمرزش بخواهیم . خدا خودش می داند که من چقدر در پیشگاه او نماز و تلاوت قرآن را دوست دارم .  ( ابی مخنف – 278 ، منتهی الآمال – 395 ، لهوف – 164 )
    ( 7) در شب عاشورا تعدادی سواران دشمن از نزدیک خیمه ها عبور کردند و در هنگام عبور آنها امام حسین ( علیه السلام ) این آیه را تلاوت فرمود :
    « ولا یحسبن الذین کفروا انما نملی لهم خیرا لأنفسهم ، انما نملی لهم لیزدادوا إثما ولهم عذاب مهین – آل عمران/ 178 » آنها که کافر شدند تصور نکنند اگر به آنها مهلت می دهیم به سود ایشان است ، ما به آنها مهلت می دهیم فقط برای اینکه بر گناهان خود بیفزایند و برای آنها عذاب خوار کننده ای است .   ( ابی مخنف – 288 ) 
    (8 )
     صبح روز عاشورا که سپاه دشمن به خیمه ها نزدیک شد، امام ( علیه السلام ) بر مرکب سوار شد و به آنها چنین فرمود : ایها الناس إسمعوا قولی  . . . . ای مردم سخن مرا گوش دهید و در باره جنگ با من شتاب نکنید تا شما را نصیحت کنم  . . . . و در این خطبه امام ( علیه السلام ) این آیه را تلاوت فرمود : « فأجمعوا أمرکم و شرکائکم ثم لا یکن أمرکم علیکم غمة ثم اقضوا إلی و لا تنظرون – یونس / 71 » شما به اتفاق خدایان باطل خود هر مکر و تدبیری دارید انجام دهید تا امر بر شما پوشیده نباشد ، و در باره من هر مکر و اندیشه ای که دارید به کار ببرید . و در ادامه این آیه را فرمود : « إن ولیی الله الذی نزل الکتاب و هو یتولی الصالحین – اعراف / 196 » همانا ولی و سر پرست من خدایی است که کتاب قرآن را نازل کرده و او همه صالحان را سر پرستی می کند  ( ابی مخنف – 306 )
    (9)  روز عاشورا در یک هجوم سپاه کوفه مسلم ابن عوسجه به شهادت رسید. امام ( علیه السلام ) خود را به بالین او رساند ودر حالی که مسلم هنوز رمقی به تن داشت ، به او فرمود : ای مسلم پروردگارت باران رحمتش را بر تو ببارد. و بعد این آیه را تلاوت فرمود
    « فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا – احزاب / 23 »  ( ابی مخنف – 327 ، منتهی الآمال – 418 )
    (10)
     زید ابن ارقم می گوید من در غرفه ای نشسته بودم، سر امام حسین ( علیه السلام ) را از آن مکان عبور دادند و شنیدم که سر مبارک این آیه را تلاوت کرد : « أم حسبت أن اصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا – کهف/ 9» آیا گمان کردی که اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند . ( مقرم – 405 )
    (11)
     روایت شده که سر امام ( علیه السلام ) را در محل پر رفت وآمد دمشق نصب کرده بودند و مردم متوجه آن سر شدند . سر مقدس آیات سوره کهف را تا این آیه تلاوت فرمود : إنهم فتیة آمنوا بربهم و زدناهم هدی و لاتزد الظالمین الا ضلالا  در روایت دیگری آمده که سر مقدس امام را به درختی نصب نموده بودند . مردم پیرامون آن را گرفتند و نوری هم از سر مبارک ساطع بود . آنگاه سر مقدس این آیه را تلاوت فرمود و سیعلم الذین ظلموا أی منقلب ینقلبون – شعرا /227   نها که ستم کردند به زودی خواهند دانست که بازگشت آنها به کجا می باشد ( مقرم – 406 )
    (12)
     منهال ابن عمرو می گوید سر حسین ابن علی ( علیه السلام ) را در دمشق بر نیزه دیدم ، در جلوی آن مردی بود که سوره کهف را قرائت می کرد . وقتی به این آیه رسید «أم حسبت أن اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من آیاتنا عجبا » سر مبارک به سخن آمد و به زبان فصیح گفت : شگفت انگیز تر از داستان اصحاب کهف کشتن من است .  ( مقرم- 407 ، منتهی الآمال – 494 )

     ***  علاوه بر مواری که آیات قرآن از قول امام حسین ( علیه السلام ) نقل شده است ، در جریان کربلا از یاران واصحاب و اهلبیت آن بزرگوار هم آیات قرآنی روایت شده ، خصوصا خطبه ها و سخنان حضرت سجاد ( علیه السلام ) و حضرت زینب (سلام الله علیها ) که در کوفه و شام ایراد نموده اند اشارات زیادی به آیات نورانی قرآن داشته اند ، که چون بنا بر اختصار بود از ذکر آنها خودداری شد .


    السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین
    -----------------------------------------------------

    منابع مورد استفاده :
    1-   مقتل الحسین – ابی مخنف – ترجمه علی کرمی
    2 -
      منتهی الآمال – شیخ عباس قمی
    3- 
     مقتل الحسین – عبد الرزاق الموسوی المقرم – ترجمه عزیز الله عطاردی
    4-
      لهوف – سید ابن طاووس- ترجمه محمد طاهر دزفولی

    ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ بهمن ۸۴ ، ۱۰:۴۴
    فتحی